school > Isa
 
 
 
 
 
 
Zoeken
 
 
 

We zijn heel erg verdrietig…
Onze lieve, grappige en supersterke leerling
 

Isa Besselink

 

is overleden.

 

Isa is in het voorjaar van 2012 bij ons gestart in groep 1/2a. Ze ontpopte zich als een dametje met pit, die wel van een grapje hield, en die het heerlijk vond om met haar vriendjes en vriendinnetjes te klessebessen. In de huishoek speelde ze graag vadertje en moedertje, ze was dol op verkleden, en buiten genoot ze met volle teugen in de zandbak, op de step en met vriendinnen op de karren. Maar het allerbeste was ze in knutselen en tekenen. Isa was onze echte knutselkampioen!
In de zomer van 2013 begonnen we ons zorgen te maken over haar. Haar oog draaide steeds weg, ze liep wankel, en ze was erg moe. Eind augustus kwam het nieuws dat ons trof als een mokerslag: Isa had een ongeneeslijke hersentumor. Hoe machteloos voelden wij ons allemaal: het mocht niet, het kon niet, het klopte van geen kanten, maar het was zo. Teamleden en ouders zagen hun grootste angst werkelijkheid worden, en het voelde vreselijk dat we niets konden doen.

Die machteloosheid zagen we ook bij haar grote broer Luc, die toen bij ons in groep 8 zat. Hij en zijn klasgenoten wilden iets dóén, en in no-time organiseerden ze een sponsorloop, waar de hele school vol vuur aan mee deed. Isa’s grote wens om met haar familie naar Disneyland te gaan, kon daardoor in vervulling gaan, en wat was dat hen gegund.
Isa onderging ook bestralingen, heel dapper. Vorig najaar pakten die ontzettend goed uit, en tot onze verbazing kon ze de maanden daarna nog regelmatig naar school komen. In eerste instantie hielden we ons hart vast, maar ze deed het zo goed! We zagen haar heerlijk lachen, spelen, vol concentratie werken in de knutselhoek, en buiten trok ze zelfs een kar met een lading vriendinnen vooruit! Ze kon weer lekker kind zijn. En als het een dagje wat minder ging, gingen er, met liefdevolle hulp, gewoon een paar klasgenootjes samen met Isa thuis een taakje doen.

Waar we bij de eerste diagnose totaal niet op durfden te hopen, mocht toch werkelijkheid worden: Isa kon naar groep 3. Maar Isa werd toch weer steeds zieker, en een tweede serie bestralingen vergde veel van haar. Na de zomervakantie is ze daarom nog maar sporadisch naar school gegaan, zowel in groep 3b als in haar vertrouwde groep 1-2a.

De laatste tijd ging het ineens snel achteruit met ons dappere meisje. We hoopten zo dat we nog langer van haar grapjes konden genieten, haar lieve gegrinnik konden horen, haar guitige oogjes konden zien, maar het mocht niet zo zijn. Als iemand die je lief hebt, zo ziek is, moet je haar durven loslaten. En dat is wat we nu moeten doen.
Wij willen alle kracht zenden aan Linda, Maarten, Luc en al degenen die van Isa houden. Wat hebben ze Isa met grenzeloze liefde omringd. We voelen jullie pijn, en hopen dat we jullie tot steun kunnen zijn door dit verdriet samen te delen.

Lieve Isa, onze grote ster, jij blijft voor altijd in onze harten!
 

Teamleden, vrijwilligers, kinderen en ouders van IKC Het Sterrenbos